Prywatność
Obowiązuje od 13 października 2026
Lectano trzyma Twoje książki w Twojej przeglądarce. Nie ma kont, nie ma serwera z Twoją biblioteką, nie ma analityki ani reklam. Na zewnątrz wychodzą tylko trzy rzeczy i każdą włączasz sam: Dysk Google, jeśli zechcesz mieć książki na swoim koncie, Kalendarz Google, jeśli zechcesz mieć w nim sesje z planu nauki, i pytania do modelu językowego, jeśli z nich skorzystasz. Poniżej jest napisane dokładnie co, kiedy i dokąd.
Co zostaje w przeglądarce
Wgrane pliki książek, rozłożony z nich tekst, kotwice, zaznaczenia, notatki,
rysunki, tablice, postęp czytania i wszystkie ustawienia leżą w magazynach
IndexedDB i localStorage Twojej przeglądarki, na Twoim
urządzeniu. Nie wysyłamy ich nigdzie i nie mamy do nich dostępu — nie istnieje
serwer, na którym byłaby Twoja biblioteka.
Ma to drugą stronę, o której trzeba wiedzieć: wyczyszczenie danych witryny w przeglądarce kasuje to bezpowrotnie i nie mamy jak tego odtworzyć. Kopię robisz sam — eksportem do EPUB, SVG, JSON, Markdown lub PDF albo połączeniem z Dyskiem.
Jeśli wskażesz folder przyciskiem „Zapisuj notatki do folderu”, Lectano zapisuje do jego podfolderu „Lectano” Twoje notatki, tablice i wyniki jako pliki Markdown — na Twoim dysku, nigdzie indziej. Nie czyta innych plików z tego folderu poza tymi, które samo zapisało (żeby nie nadpisać Twoich zmian), i przestaje zapisywać po kliknięciu „Przestań zapisywać”; zapisane pliki zostają. „Otwórz w Obsidianie” tylko otwiera program Obsidian na Twoim urządzeniu — nic do nikogo nie wysyła.
Serwer, który wysyła stronę
Strona to zwykłe pliki. Serwer WWW zapisuje w dzienniku to samo, co zapisuje każdy serwer WWW: adres IP, czas, żądany adres, kod odpowiedzi i identyfikator przeglądarki. Nie ma tam ani jednego zdania z Twoich książek i ani jednej notatki — te nigdy nie opuszczają urządzenia. Dziennik służy diagnostyce i obronie przed nadużyciem.
Nie używamy ciasteczek śledzących, nie osadzamy cudzej analityki ani wtyczek społecznościowych. Prowadzimy własny, prosty licznik odwiedzin — opisany niżej, w części „Statystyki odwiedzin”. Kroje pisma są wbudowane w pliki strony, więc przy zwykłym czytaniu nie pobierasz niczego z cudzych serwerów.
Dysk Google — tylko jeśli połączysz
Połączenie z Dyskiem jest w pełni opcjonalne. Aplikacja działa bez niego i nie prosi o nie przy wejściu.
Prosimy o jeden zakres uprawnień: drive.file. Daje on dostęp
wyłącznie do plików, które ta aplikacja utworzy, oraz do tych, które sam
wskażesz w oknie wyboru Google. Reszty Twojego Dysku aplikacja nie widzi
i nie ma jak zobaczyć — to ograniczenie wymuszone przez Google, a nie nasza
obietnica.
Książki lądują w folderze Lectano_biblioteka na Twoim koncie,
a jeśli korzystasz z planu nauki — także plik Lectano — plan nauki.json
z celami, sesjami i postępem, żeby plan był ten sam na każdym urządzeniu.
To Twoje pliki na Twoim Dysku; my nie mamy do nich dostępu i nie
przechodzą one przez nasz serwer — Twoja przeglądarka rozmawia
z Google bezpośrednio.
Jeśli włączysz „Zapisuj notatki na Dysk Google”, Lectano wysyła Twoje
notatki, tablice i wyniki jako pliki Markdown do podfolderu
Lectano w folderze, który wskażesz w oknie wyboru Google
(np. skarbiec Obsidiana). Do plików w tym folderze Lectano zagląda tylko po
to, żeby nie nadpisać zmienionych poza nim, i sprawdza przy tym jedynie
ich nazwy i skróty treści podawane przez Google.
Żeton dostępu żyje tylko w pamięci karty. Nie zapisujemy go ani
w IndexedDB, ani w localStorage: żeton w trwałym
magazynie przeżywa zamknięcie karty i staje się czymś, co można wykraść.
Zamknięcie karty kończy sesję.
Zgodę cofniesz w każdej chwili na stronie myaccount.google.com/permissions. Do plików, które trafiły na Twój Dysk, stosuje się polityka prywatności Google.
Korzystanie przez Lectano z informacji otrzymanych z interfejsów Google podlega Zasadom dotyczącym danych użytkownika usług API Google, w tym wymaganiom ograniczonego użycia (Limited Use). Danych z Dysku ani z Kalendarza nie wykorzystujemy do reklam, nie sprzedajemy ich, nie udostępniamy osobom trzecim i nie używamy do trenowania modeli.
Kalendarz Google — tylko jeśli połączysz
Plan nauki może wpisywać zaplanowane sesje do Twojego Kalendarza Google i omijać godziny, w których jesteś zajęty. To osobne, opcjonalne połączenie: włączasz je przyciskiem „Połącz Google Calendar” w planie nauki, niezależnie od Dysku. Bez niego plan działa tak samo, tylko bez kalendarza.
Prosimy o trzy zakresy uprawnień i żaden nie daje wglądu w treść Twoich wydarzeń:
calendar.app.created— aplikacja zakłada jeden własny kalendarz „Lectano — nauka” i może zmieniać tylko ten kalendarz. Twoich pozostałych kalendarzy i wydarzeń nie może ani czytać, ani zmieniać;calendar.freebusy— dla kalendarzy, które sam zaznaczysz, aplikacja dostaje wyłącznie przedziały „zajęty od–do”. Bez tytułów, opisów, miejsc i uczestników;calendar.calendarlist.readonly— lista nazw Twoich kalendarzy, żebyś mógł wybrać, które liczyć jako zajęte.
Do kalendarza „Lectano — nauka” trafia dla każdej sesji: czas początku i końca, tytuł z nazwą celu (np. „Nauka: Anatomia”), zakres materiału i link otwierający sesję w Lectano. Jeśli nie chcesz, żeby temat nauki był widoczny w kalendarzu, włącz w ustawieniach neutralne tytuły — wtedy wydarzenie nazywa się po prostu „Sesja nauki” i nie ma opisu treści. Gdy przesuniesz albo usuniesz takie wydarzenie w Google, aplikacja odczyta tę zmianę i dopasuje plan.
Przedziały zajętości, lista kalendarzy i powiązania sesji z wydarzeniami są zapisane tylko w Twojej przeglądarce. Tak jak przy Dysku, przeglądarka rozmawia z Google bezpośrednio — nic z Twojego kalendarza nie przechodzi przez nasz serwer — a żeton dostępu żyje wyłącznie w pamięci karty.
Przy rozłączaniu kalendarza w aplikacji możesz od razu usunąć przyszłe wydarzenia Lectano. Sam kalendarz „Lectano — nauka” usuniesz w Kalendarzu Google jak każdy inny, a dostęp odbierzesz na myaccount.google.com/permissions.
Model językowy — tylko na Twoje kliknięcie
Kilka funkcji może poprosić o pomoc model językowy: odczyt pisma odręcznego z Twojej notatki, układanie pytań i luk do przeczytanego fragmentu, propozycje notatek i wyjaśnienia pojęć, schematy na tablicę oraz pytania przekrojowe w sesji planu nauki. Uruchamiają się wyłącznie wtedy, gdy sam je wywołasz — nic nie dzieje się w tle.
Wtedy zaznaczony fragment tekstu (albo obraz Twojej notatki, albo
fragmenty źródeł zagadnienia) razem
z poleceniem idzie do naszego pośrednika pod lectano.com,
a stamtąd do modelu Google pod
generativelanguage.googleapis.com. Twoje konto Google nie jest
do tego potrzebne i nie jest wysyłane.
Przy układaniu pytań do fragmentu pośrednik może dodatkowo zapytać
model Jev firmy TypeSafe AI pod api.typesafe.ai, czy każde
z ułożonych pytań rzeczywiście wynika z przeczytanego tekstu. Jedzie tam
ten sam fragment i ułożone do niego pytania z cytatami — nic więcej i też
bez Twojego konta. Jev nie pisze tekstu, tylko odpowiada liczbami: jak
bardzo cytat rozstrzyga pytanie. Dzieje się to w ramach tego samego
kliknięcia „Ułóż pytania”, a nie w tle.
Tak samo, gdy zgłosisz pytanie jako błędne: Jev dostaje fragment, to pytanie z jego wariantami i Twoją odpowiedź, i ocenia, czy tekst przyznaje Ci rację. Dzieje się to tylko po kliknięciu „Zgłoś problem”; ocena zostaje zapisana w Twojej przeglądarce przy wyniku sprawdzianu.
Jeśli odpowiesz na pytanie własnymi słowami („Odpowiem własnymi słowami”), Jev dostaje fragment, pytanie, odpowiedź wzorcową i Twoją odpowiedź, i ocenia ją na skali: chybiona, częściowo trafna, trafna. Dzieje się to tylko po kliknięciu „Sprawdź”.
W oknie sprawdzenia pojęcia przycisk „Inne znaczenie? Dobierz hasło do zdania” wysyła do Jev sprawdzane słowo, zdanie z książki, w którym stoi, i streszczenia kilku haseł z Wikipedii — żeby wybrał hasło o tym samym znaczeniu. Samo otwarcie okna niczego takiego nie wysyła; łączy się wyłącznie z Wikipedią.
Na tablicy przycisk „Podpowiedz” przy strzałce wysyła do Jev napisy z dwóch połączonych nią kartek, żeby wskazał pasujący opis strzałki („powoduje”, „jest przykładem”, „przeciwieństwo”). Tylko po kliknięciu.
Pytania przekrojowe w sesji planu nauki i propozycje notatek mogą być po ułożeniu sprawdzone przez Jev: dostaje on te same fragmenty, które w tym samym kliknięciu poszły do modelu Google, oraz ułożone pytania albo propozycje. Przy lukach przycisk „Sprawdź warianty drugim modelem” wysyła do Jev zdania wokół luk i ich warianty — tylko po kliknięciu; bez niego luki działają w całości w przeglądarce.
Przycisk „Szukaj po sensie w notatkach” pod wynikami wyszukiwania wysyła do Jev wpisane zapytanie oraz treść i cytaty Twoich notatek (do 160 najnowszych), żeby wskazał te, które pasują znaczeniem. Tak samo „Podpowiedz źródła” przy zagadnieniu planu nauki wysyła tytuł zagadnienia i notatki, które jeszcze nie są jego źródłami; nic nie jest dopisywane bez Twojego zatwierdzenia. Oba działają tylko po kliknięciu.
Jeśli w ustawieniach dyktowania włączysz „Poprawiaj rozpoznanie drugim modelem” (tylko przy dyktowaniu przez sieć), każde podyktowane zdanie w kilku wersjach rozpoznania oraz do 400 ostatnich znaków pola, do którego dyktujesz, trafia do Jev, żeby wybrał wersję pasującą do tekstu. Domyślnie jest to wyłączone, a przy dyktowaniu na urządzeniu niedostępne.
Schemat z modelu i wyjaśnienie pojęcia przez model mogą być po ułożeniu sprawdzone przez Jev: dostaje on temat albo pojęcie i zdanie z książki, które w tym samym kliknięciu poszły do modelu Google, oraz jego odpowiedź (strzałki schematu albo wyjaśnienie).
Przy powtórce przycisk „Odpowiedz z pamięci” wysyła do Jev to, co napiszesz, razem z notatką i cytatem tej powtórki, żeby podpowiedział ocenę. W oknie tagów książki przycisk „Podpowiedz z używanych” wysyła jej tytuł, autora, spis rozdziałów (nie treść) i Twoje używane tagi. Oba tylko po kliknięciu; nic nie jest zapisywane bez Twojej decyzji.
Pytania sprawdzianu po ułożeniu trafiają też do Jev (same pytania i poprawne odpowiedzi, bez fragmentu książki), żeby wskazał pytania o to samo zadane innymi słowami. Przy odczycie pisma odręcznego Jev dostaje sam odczytany tekst (nie obrazek) i warianty niepewnych słów, żeby wybrał pasujące.
Na tablicy „Rozłóż karteczki do ramek” wysyła do Jev napisy luźnych karteczek i tytuły ramek (albo napisy z ich wnętrza). W śladach czytania przycisk „Znajdź, czego nie rozumiem” wysyła treść i cytaty notatek pozostawionych w pliku. Oba tylko po kliknięciu; przeniesienie karteczek wymaga zatwierdzenia i da się cofnąć.
Gdy wyszukiwarka rycin nic nie znajdzie, przycisk „Szukaj po sensie” wysyła do Jev wpisane hasło i tytuły rycin z katalogu Lectano. Przy wklejaniu transkrypcji filmu Lectano pyta, czy podzielić ją na tematy — dopiero po zgodzie tekst transkrypcji trafia do Jev. Przycisk „Znajdź podobne notatki” w szufladzie notatek wysyła treść notatek tej książki; łączy się je dopiero po kliknięciu „Połącz”. Przy lukach ten sam przycisk co dotąd („Sprawdź warianty drugim modelem”) wysyła też słowa z luk, żeby Jev ocenił, czy są istotne.
Przy notatce, która zgubiła miejsce w tekście, przycisk „Znajdź miejsce” wysyła do Jev jej cytat i treść oraz kilka podobnych fragmentów książki. W sesji planu nauki przycisk „Z pamięci” wysyła Twoją odpowiedź, tytuł zagadnienia i fragmenty jego źródeł. Przycisk „Znajdź powiązania między książkami” wysyła treść notatek z różnych książek, żeby wskazać te o tym samym zagadnieniu. Wszystkie trzy tylko po kliknięciu; nic nie zmienia się bez Twojego zatwierdzenia albo wyboru.
W planie nauki przycisk „Znajdź podobne zagadnienia” wysyła do Jev tytuły Twoich zagadnień, żeby wskazać te, które są tym samym pod inną nazwą. Łączysz je sam.
Pośrednik trzyma podręczną pamięć odpowiedzi, żeby to samo pytanie nie kosztowało dwa razy. Na dysku serwera ląduje skrót polecenia i odpowiedź modelu — nigdy sam fragment książki. Odpowiedź zawiera krótkie cytaty z czytanego tekstu i tego uniknąć się nie da; to kilkadziesiąt słów, a nie rozdział. Pamięć ma ograniczoną pojemność i najstarsze wpisy z niej wypadają.
Dziennik pośrednika zawiera wyłącznie liczby: ile wywołań, ile tokenów, ile to kosztowało. Ani jednego zdania z książki, ani jednego pytania, ani jednej odpowiedzi — pilnuje tego osobny test uruchamiany przy każdym wydaniu.
Jeśli nie chcesz, żeby cokolwiek wychodziło na zewnątrz, po prostu nie używaj tych funkcji. Cała reszta — czytanie, kotwice, Rytm, adnotacje, tablice, plan nauki, wyszukiwanie i eksporty — działa bez modelu i ma działać bez modelu.
Czytanie na głos
Domyślnym głosem czytania na głos jest głos smallest.ai. Gdy włączysz
czytanie, czytany tekst jedzie porcjami — po kilka zdań — przez naszego
pośrednika pod lectano.com do smallest.ai, a wraca
jako dźwięk, który przeglądarka odtwarza i od razu wyrzuca. Nic z tego nie
jest zapisywane, ani u nas, ani w przeglądarce.
Jeśli nie chcesz, żeby tekst wychodził z urządzenia, wybierz w ustawieniach głos z grupy „Przeglądarka" — syntezator mowy Twojego systemu czyta wtedy bez sieci i nic nie wysyła. Na ten głos czytelnia przechodzi też sama, gdy smallest.ai jest niedostępny albo dzienny przydział (około godziny słuchania) się wyczerpie.
Nagrania fragmentów — tylko na Twoje kliknięcie
Zaznaczony fragment książki możesz zamienić na nagranie MP3. Wtedy sam ten
fragment — najwyżej 18 000 znaków, bez tytułu, notatek i czegokolwiek
innego — idzie do naszego pośrednika pod lectano.com, a stamtąd
do usługi zamiany tekstu na mowę smallest.ai
(api.smallest.ai). Całych rozdziałów w ten sposób nie
nagrywamy.
Pośrednik nie zapisuje ani tekstu, ani nagrania; w jego dzienniku zostają
same liczby — ile znaków, ile to kosztowało. Gotowe nagranie trafia tylko do
Twojej przeglądarki i nie zostaje w niej po zamknięciu okna. Trwałe jest to,
co sam pobierzesz albo zapiszesz na swoim Dysku Google, w folderze
Lectano_nagrania.
Statystyki odwiedzin
Żeby wiedzieć, ile osób korzysta z Lectano i skąd przychodzą, aplikacja
raz dziennie zgłasza naszemu serwerowi pod lectano.com, że
została uruchomiona: czy ta przeglądarka była tu wcześniej, z jakiego serwisu
przyszła (np. „google”, „facebook” — sama nazwa, bez adresu strony),
z jakiej kampanii (parametry utm_ w linku) i czy to telefon,
tablet, czy komputer. Raz dziennie zgłasza też, że otwarto książkę, włączono
czytanie na głos albo nagrano fragment — bez tytułu i bez treści.
Serwer dodaje te zgłoszenia do sum dziennych i zapisuje wyłącznie sumy. Nie zapisuje adresu IP, nie nadaje przeglądarce żadnego numeru i nie używa ciasteczek; w Twojej przeglądarce zostaje tylko data ostatniego zgłoszenia, żeby nie liczyć Cię dwa razy tego samego dnia. Jeśli masz włączone „Nie śledź” (Do Not Track) albo Global Privacy Control, aplikacja nie wysyła niczego.
Dzieci
Aplikacja nie jest kierowana do dzieci poniżej trzynastego roku życia i nie zbiera świadomie ich danych.
Twoje prawa i jak usunąć dane
Nie prowadzimy kont i nie przechowujemy Twoich treści, więc nie mamy czego Ci wydać ani czego skasować — dane są u Ciebie i tylko Ty masz nad nimi władzę. W praktyce:
- dane w przeglądarce usuniesz, czyszcząc dane witryny
lectano.comw ustawieniach przeglądarki; - książki z Dysku usuniesz, kasując folder
Lectano_bibliotekana swoim koncie Google, a nagrania — folderLectano_nagrania; - kalendarz „Lectano — nauka” usuniesz w Kalendarzu Google;
- dostęp aplikacji do Dysku i Kalendarza odbierzesz na myaccount.google.com/permissions.
Zmiany
Przy każdej zmianie treści zmienia się data na górze tej strony.